Błędne rozumowanie to błąd, w którym wniosek jest zakładany w przesłance. Argument zatacza koło. Sam się uzasadnia. Nie dostarcza niezależnych dowodów. Wniosek służy do udowodnienia przesłanki, a przesłanka do udowodnienia wniosku. Nic nie jest udowodnione.

Klasyczny przykład: Jestem godny zaufania, ponieważ zawsze mówię prawdę. Przesłanka „Zawsze mówię prawdę” zakłada wniosek, że jestem godny zaufania. Argument jest błędny. Inny przykład: To stwierdzenie jest prawdziwe, ponieważ nie jest fałszywe. Przesłanka zakłada wniosek. Argument jest pusty.

Przykłady rozumowania kołowego

• Zjawiska paranormalne są prawdziwe, ponieważ wiele osób ich doświadczyło.
• Biblia jest prawdziwa, ponieważ jest słowem Boga.
• Jest dobrym przywódcą, ponieważ dobrze przewodzi.
• Ta polityka jest słuszna, bo jest prawidłowa.
• Wiem, że to prawda, bo w to wierzę.

Rozumowanie kołowe to zamknięta pętla. Nie można go obalić, ponieważ nie odnosi się do dowodów zewnętrznych. Jest samowystarczalne. Argument wydaje się przekonujący dla osoby, która go przedstawia. Wierzy w przesłankę. Wierzy w wniosek. Nie widzi koła. Rozwiązaniem jest pytanie: jakie dowody wspierają przesłankę niezależnie od wniosku? Jeśli przesłanką jest po prostu przeformułowany wniosek, argument jest kołowy. Rozumowanie kołowe jest powszechne w polityce, religii i relacjach osobistych. Jest sposobem na unikanie dowodów. Chroni przekonania przed podważeniem. Jest systemem zamkniętym. Nie można go sfalsyfikować. To jego słabość. Argumentu, którego nie można sfalsyfikować, nie można udowodnić. Po prostu jest. Rozumowanie kołowe to koło. Nie prowadzi donikąd.