Kiedy ryby są usuwane szybciej, niż populacje są w stanie się odtworzyć, dochodzi do przełowienia. Może ono zmniejszyć biomasę stada, zaburzyć strukturę wiekową i zmienić skład genetyczny pozostałych ryb. W skrajnych przypadkach stada załamują się, a rybołówstwo staje się ekonomicznie nieopłacalne.

Do czynników wpływających na ten stan rzeczy należą nadmierna pojemność floty, nieskuteczne regulacje, nielegalne połowy oraz dotacje, które utrzymują nierentowne jednostki pływające. Wpływ na ekosystemy wykracza poza gatunki docelowe: przesunięcia sieci pokarmowych, przyłów gatunków niedocelowych zwiększa presję względną, a siedliska mogą zostać uszkodzone przez narzędzia połowowe. Odbudowa jest możliwa, ale może wymagać lat, a nawet dziesięcioleci redukcji śmiertelności połowowej, zwłaszcza w przypadku gatunków długowiecznych.

Limity połowowe oparte na wiedzy naukowej, zarządzanie oparte na prawach, morskie obszary chronione i ulepszony monitoring doprowadziły do ​​odwrócenia zjawiska przełowienia w niektórych regionach. Jednak w skali globalnej znaczna część ocenionych stad pozostaje przełowiona lub nadal doświadcza przełowienia. Na tę tendencję wpływają zarówno wybory konsumentów, jak i współpraca międzynarodowa.

Populacja, która kiedyś stanowiła źródło dobrze prosperującego rybołówstwa, może w ciągu kilku dekad niekontrolowanych połowów zostać zredukowana do resztek.