Neuron nie aktywuje się za każdym razem, gdy otrzymuje sygnał. Dopiero gdy potencjał błonowy na wzgórku aksonu osiągnie wartość krytyczną – zazwyczaj około –55 mV – kanały sodowe bramkowane napięciem otwierają się regeneracyjnie i generują potencjał czynnościowy. Ta wartość krytyczna to próg.

Sygnały podprogowe powodują lokalne depolaryzacje, które zanikają; sygnały nadprogowe wyzwalają pełny impuls. Próg nie jest absolutnie stały: może się zmieniać pod wpływem niedawnej aktywności, neuromodulacji lub zmian gęstości kanałów i potencjału spoczynkowego. Koncepcja ta ma również zastosowanie na poziomie systemowym – do intensywności bodźca wymaganej do wywołania percepcji lub reakcji behawioralnej.

Zrozumienie progu jest niezbędne do interpretacji integracji neuronalnej i projektowania bodźców w eksperymentach. Leki i toksyny, które zmieniają próg, zmieniają pobudliwość i mogą mieć działanie terapeutyczne lub patologiczne. W neurofizjologii klinicznej pomiary związane z progiem pomagają scharakteryzować zaburzenia nerwowe i mięśniowe.

• Krytyczny potencjał błonowy do wystrzelenia
• Zwykle w okolicach –55 mV na wzgórku aksonu
• Oddziela wejścia podprogowe od nadprogowych
• Można go modulować za pomocą doświadczenia i neuromodulatorów