Een neuron vuurt niet elke keer dat het een signaal ontvangt. Pas wanneer de membraanpotentiaal bij de axonheuvel een kritische waarde bereikt – meestal rond de –55 mV – openen spanningsafhankelijke natriumkanalen zich regeneratief en produceren ze een actiepotentiaal. Die kritische waarde is de drempelwaarde.

Subdrempelige input produceert lokale depolarisaties die afnemen; supradrempelige input triggert de volledige actiepotentiaal. De drempelwaarde is niet absoluut vast: deze kan verschuiven door recente activiteit, neuromodulatie of veranderingen in kanaaldichtheid en rustpotentiaal. Het concept is ook van toepassing op systeemniveau – op de stimulusintensiteit die nodig is om een ​​perceptie of een gedragsreactie op te roepen.

Inzicht in de drempelwaarde is essentieel voor het interpreteren van neuronale integratie en voor het ontwerpen van stimuli in experimenten. Geneesmiddelen en toxines die de drempelwaarde beïnvloeden, veranderen de prikkelbaarheid en kunnen therapeutisch of pathologisch zijn. In de klinische neurofysiologie helpen metingen met betrekking tot de drempelwaarde bij het karakteriseren van zenuw- en spieraandoeningen.

• Kritisch membraanpotentiaal voor ontsteking
• Doorgaans rond de –55 mV bij de axonheuvel.
• Scheidt subthreshold-signalen van suprathreshold-signalen.
• Kan worden beïnvloed door ervaring en neuromodulatoren.