Crescendo to stopniowe zwiększanie głośności. Oznaczenie to pojawia się w partyturze jako zakręt w kształcie agrafki w prawo lub jako samo słowo. Wykonawcy reagują, dodając więcej powietrza, nacisku smyczka lub siły uderzenia młoteczka w wyznaczonym zakresie.

Crescendo nadaje kierunek i emocje. Długie crescendo może budować napięcie w całej frazie lub fragmencie; krótkie może podkreślać pojedynczy gest. Przeciwstawne oznaczenie, diminuendo lub decrescendo, wywołuje odwrotny efekt. Razem nadają muzyce dynamiczny kształt.

Kontrolowanie płynnego crescendo wymaga kontroli technicznej, aby dźwięk narastał bez nagłych skoków i utraty jakości tonu. Zespoły muszą starannie koordynować wzrost, aby żadna sekcja nie zdominowała pozostałych. Kompozytorzy używają crescendo, aby podkreślić strukturalne wejścia lub zintensyfikować ekspresję emocjonalną.

Słuchanie dobrze ukształtowanych crescendo to jedna z przyjemności, jakie daje uważne wykonanie.