Το κρεσέντο είναι μια σταδιακή αύξηση της έντασης. Το σημάδι εμφανίζεται στην παρτιτούρα ως φουρκέτα που ανοίγει προς τα δεξιά ή ως η ίδια η λέξη. Οι ερμηνευτές αντιδρούν προσθέτοντας περισσότερο αέρα, πίεση δοξαριού ή δύναμη σφυριού στο υποδεικνυόμενο εύρος.

Τα κρεσέντο δημιουργούν κατεύθυνση και ενθουσιασμό. Ένα μακρύ κρεσέντο μπορεί να δημιουργήσει ένταση σε μια ολόκληρη φράση ή ενότητα. Ένα σύντομο μπορεί να τονίσει μια μόνο χειρονομία. Το αντίθετο σήμα, diminuendo ή decrescendo, παράγει το αντίθετο αποτέλεσμα. Μαζί δίνουν στη μουσική το δυναμικό της σχήμα.

Ο έλεγχος ενός ομαλού κρεσέντο απαιτεί τεχνικό έλεγχο, ώστε ο ήχος να αναπτύσσεται χωρίς ξαφνικά άλματα ή απώλεια της ποιότητας του τόνου. Τα σύνολα πρέπει να συντονίζουν προσεκτικά την αύξηση, ώστε κανένα τμήμα να μην ξεπερνά τα άλλα. Οι συνθέτες χρησιμοποιούν κρεσέντο για να τονίσουν δομικές αφίξεις ή να εντείνουν τη συναισθηματική έκφραση.

Το να ακούς καλοσχηματισμένα κρεσέντο είναι μια από τις απολαύσεις της προσεκτικής ερμηνείας.