Interakcja człowiek-środowisko to sposób, w jaki ludzie adaptują się do swojego naturalnego otoczenia, modyfikują je i są od niego zależni. Jest to jeden z pięciu tematów geografii. Ludzie kształtują środowisko. Środowisko kształtuje ludzi. Relacja jest wzajemna. Jest również złożona.

Adaptacja to zmiana zachowania, aby dostosować się do środowiska. Ludzie w zimnym klimacie noszą ciepłe ubrania. Ludzie na pustyniach budują grube mury. Modyfikacja to zmiana środowiska, aby dostosować je do ludzkich potrzeb. Ludzie budują tamy, wycinają lasy i utwardzają drogi. Zależność to poleganie na środowisku w zakresie zasobów. Ludzie potrzebują wody, pożywienia i energii. Środowisko im je zapewnia.

Przykłady interakcji człowiek-środowisko

• Budowa tarasów rolniczych na stromych zboczach.
• Wykorzystanie nawadniania do uprawy roślin w suchych regionach.
• Budowa wałów przeciwpowodziowych w celu ochrony przed wzrostem poziomu morza.
• Wydobycie minerałów z ziemi.
• Budowa tam na rzekach w celu pozyskiwania energii wodnej.

Interakcja człowiek-środowisko nie zawsze jest pozytywna. Modyfikacje mogą szkodzić środowisku. Wylesianie powoduje erozję. Tamy zaburzają ekosystemy. Górnictwo zanieczyszcza wodę. Zmiana klimatu jest tego najlepszym przykładem. Ludzie modyfikują atmosferę. Atmosfera zmienia klimat. Klimat wpływa na ludzi. Pętla sprzężenia zwrotnego ma charakter globalny. Temat ten jest kluczowy dla geografii. Jest on również kluczowy dla zrównoważonego rozwoju. Wyzwaniem jest zaspokojenie ludzkich potrzeb bez niszczenia środowiska. Wymaga to zrozumienia interakcji. Wymaga równowagi. Wymaga dalekowzroczności. Interakcja człowiek-środowisko to nie wybór. To fakt. Ludzie są częścią natury. Kształtują ją. Są przez nią kształtowani. Pytanie brzmi, jak kształtować ją mądrze.