Fabryki redukują zmiany, detaliści obniżają zapasy, a zatrudnienie zwalnia do granic możliwości. To codzienne oznaki recesji, okresu, w którym gospodarka kurczy się w wielu sektorach przez kilka miesięcy. Produkcja spada, mierzona wskaźnikami takimi jak produkt krajowy brutto, a jednocześnie inwestycje przedsiębiorstw i wydatki konsumpcyjne maleją.

Ekonomiści spodziewają się raczej ogólnego spadku, a nie osłabienia jednej branży. Utrata miejsc pracy zazwyczaj następuje później, choć często z opóźnieniem, a zaufanie gospodarstw domowych słabnie. Kredyty mogą być bardziej restrykcyjne, ponieważ kredytodawcy stają się ostrożniejsi, co z kolei ogranicza zaciąganie pożyczek na domy, samochody i plany ekspansji.

Rządy i banki centralne zazwyczaj reagują obniżeniem stóp procentowych, wydatkami publicznymi lub ukierunkowanym wsparciem w celu stabilizacji popytu. Czas trwania i głębokość tych kryzysów są bardzo zróżnicowane: niektóre kryzysy szybko mijają, inne pozostawiają trwałe ślady na zatrudnieniu i bilansach.

Cechy wspólne

• Spadająca produkcja i sprzedaż w wielu sektorach
• Rosnące bezrobocie i zmniejszone zatrudnienie
• Niższe inwestycje i bardziej rygorystyczne warunki kredytowe
• Środki polityczne mające na celu stymulację popytu