Opowiadanie to historia o w pełni rozwiniętym temacie, ale znacznie krótsza niż powieść. Zazwyczaj koncentruje się na jednym zdarzeniu, kilku postaciach i ograniczonym czasie. Edgar Allan Poe nazwał je formą, którą można przeczytać na jednym posiedzeniu, wywołując pojedynczy efekt.

Opowiadania to nie tylko okrojone powieści. Mają swoją własną logikę. Każde zdanie ma znaczenie. Nie ma tu miejsca na wątki poboczne ani długie opisy. Forma faworyzuje implikację nad wyjaśnieniem. Dobre opowiadanie często kończy się nutą dwuznaczności lub objawienia. Antoni Czechow, Flannery O'Connor, Jorge Luis Borges i Alice Munro – wszyscy oni opanowali tę sztukę. Współczesne opowiadanie narodziło się w XIX wieku za sprawą takich pisarzy jak Poe, Hawthorne i Maupassant. Dziś kwitnie w czasopismach literackich i antologiach. To wymagająca forma. Jej zwięzłość stanowi o jej sile.

Charakterystyka

• Pojedynczy incydent lub temat
• Kilka znaków
• Ograniczony czas trwania
• Często kończy się zwrotem akcji lub odkryciem