Konsumpcja to akt wykorzystywania dóbr i usług w celu zaspokojenia potrzeb. To ostatni etap łańcucha ekonomicznego. Zjedzenie kanapki, obejrzenie filmu, strzyżenie. Bez konsumpcji produkcja nie ma sensu. W rachunkach narodowych konsumpcja jest największym składnikiem PKB w większości krajów.

Ekonomiści dzielą konsumpcję na dobra trwałe (samochody, sprzęt AGD), dobra nietrwałe (żywność, odzież) oraz usługi (opieka zdrowotna, edukacja). Struktura ta zmienia się wraz ze wzrostem dochodów. Ubogie gospodarstwa domowe przeznaczają większość swoich dochodów na żywność i mieszkanie. Zamożniejsze gospodarstwa domowe wydają więcej na usługi i rozrywkę.

Konsumpcja to nie tylko pieniądze. Kształtują ją kultura, nawyki i reklamy. Ludzie kupują rzeczy, aby zasygnalizować status, poczuć się dobrze lub poczuć przynależność. Zrozumienie konsumpcji oznacza zrozumienie zarówno budżetów, jak i zachowań. Dlatego ekonomia i psychologia tak bardzo się w tym obszarze pokrywają.

Kategorie

• Dobra trwałe: wytrzymują dłużej niż trzy lata
• Dobra nietrwałe: szybko się zużywają
• Usługi: doświadczenia niematerialne
• Mieszkania: czynsz i czynsz przypisany
• Konsumpcja rządowa: usługi publiczne