Consumptie is het gebruik van goederen en diensten om behoeften te bevredigen. Het is de laatste schakel in de economische keten. Een broodje gegeten, een film gekeken, een knipbeurt gehad. Zonder consumptie heeft productie geen zin. In de nationale rekeningen vormt consumptie in de meeste landen de grootste component van het bbp.

Economen verdelen consumptie in duurzame goederen (auto's, huishoudelijke apparaten), niet-duurzame goederen (voedsel, kleding) en diensten (gezondheidszorg, onderwijs). De samenstelling verandert naarmate het inkomen stijgt. Armere huishoudens besteden het grootste deel van hun inkomen aan voedsel en huisvesting. Rijkere huishoudens besteden meer aan diensten en vrije tijd.

Consumptie gaat niet alleen over geld. Het wordt gevormd door cultuur, gewoonten en reclame. Mensen kopen dingen om status te tonen, zich goed te voelen of ergens bij te horen. Om consumptie te begrijpen, moet je zowel budgetten als gedrag begrijpen. Daarom overlappen economie en psychologie elkaar zo sterk op dit gebied.

Categorieën

• Duurzame goederen: gaan langer dan drie jaar mee.
• Niet-duurzame goederen: worden snel verbruikt.
• Diensten: immateriële ervaringen
• Huisvesting: huur en fictieve huur
• Overheidsconsumptie: publieke diensten