Typografia to nie tylko wybór ładnego fontu. To sztuka układania tekstu tak, aby język pisany był czytelny i atrakcyjny. Długość wiersza. Interlinia. Rozmiar czcionki. Hierarchia. Wyrównanie. Kolor. Wszystko ma znaczenie.

Ta dziedzina ma głębokie korzenie. Ruchome czcionki w XV-wiecznej Europie zmieniły wszystko. Przed Gutenbergiem książki przepisywano ręcznie, każda unikatowa. Później czcionki można było składać, drukować i ponownie wykorzystywać. Zasady, które wykształciły się w tych pierwszych drukarniach, nadal kierują projektantami. Dobrze ułożona strona z 1560 roku może wyglądać zaskakująco nowocześnie.

Elementy rzemiosła typograficznego

• Miara: długość wiersza tekstu
• Wiodące: odstęp pionowy między wierszami
• Hierarchia: różnice w wielkości i wadze, które kierują wzrokiem
• Wyrównanie: sposób, w jaki tekst jest wyrównany na stronie
• Kontrast: łączenie różnych stylów w celu podkreślenia

Zła typografia jest niewidoczna w najgorszy możliwy sposób. Czytelnicy jej nie zauważają. Czują się po prostu zmęczeni. Dobra typografia również jest niewidoczna, ale w najlepszy możliwy sposób. Znika w trakcie czytania. Tekst płynie. Oko wie, gdzie skierować wzrok. Nikt nie myśli o czcionce. To jest cel. Typografia odnosi sukces, gdy nie przeszkadza.