Masz kwas o nieznanym stężeniu. Chcesz wiedzieć, ile go jest. Dodajesz zasadę o znanym stężeniu, aż kwas zostanie dokładnie zneutralizowany. To jest miareczkowanie, metoda określania stężenia poprzez dodanie odczynnika o znanym stężeniu. Punkt dokładnej neutralizacji to punkt równoważnikowy. Wskaźnik zmienia kolor, sygnalizując punkt końcowy. Objętość użytego odczynnika wskazuje stężenie nieznanego kwasu.

Przygotowanie jest proste. Biureta zawiera titrant, czyli roztwór o znanym stężeniu. Kolba zawiera analit, czyli roztwór o nieznanym stężeniu. Titrant dodaje się powoli, mieszając, aż wskaźnik zmieni kolor. Dodaną objętość rejestruje się. Obliczenia wykorzystują stechiometrię reakcji. W przypadku miareczkowania kwasowo-zasadowego, liczba moli kwasu równa się liczbie moli zasady w punkcie równoważnikowym, skorygowanej o współczynniki w zbilansowanym równaniu.

Miareczkowania występują w kilku rodzajach. Miareczkowania alkacymetryczne określają stężenie kwasów lub zasad. Miareczkowania redoks wykorzystują utleniacze lub reduktory. Miareczkowania kompleksometryczne wykorzystują odczynnik, który tworzy kompleks z analitem, często z jonami metali. Miareczkowania strąceniowe tworzą nierozpuszczalne ciało stałe. Każdy rodzaj miareczkowania ma swoje własne wskaźniki i obliczenia.

Miareczkowanie jest wykorzystywane w kontroli jakości, badaniach środowiskowych, analizie farmaceutycznej i badaniach naukowych. Jest precyzyjne, niedrogie i wymaga jedynie podstawowego sprzętu. Jest to jedna z najpowszechniejszych technik analitycznych w chemii.