Sól kuchenna, soda oczyszczona, kwarc i rdza. Są to związki nieorganiczne, ogólnie definiowane jako związki pozbawione wiązań węgiel-wodór. Rozróżnienie między związkami organicznymi i nieorganicznymi nie jest absolutne. Dwutlenek węgla i węglany zawierają węgiel, ale zazwyczaj są klasyfikowane jako związki nieorganiczne. Termin ten jest artefaktem historycznym, ale nadal jest przydatny w porządkowaniu chemii.

Związki nieorganiczne obejmują sole, tlenki, wodorotlenki, kwasy, zasady i minerały. Są one połączone wiązaniami jonowymi lub kowalencyjnymi. Zazwyczaj mają wysokie temperatury topnienia i często rozpuszczają się w wodzie. Przewodzą prąd elektryczny po rozpuszczeniu lub stopieniu, jeśli są jonowe. Występują w skałach, minerałach i skorupie ziemskiej. Są również niezbędne w biologii. Hemoglobina zawiera żelazo. Kości zawierają fosforan wapnia. DNA zawiera grupy fosforanowe.

Chemia nieorganiczna bada właściwości i reakcje tych związków. Obejmuje kompleksy koordynacyjne, związki metaloorganiczne, chemię ciała stałego oraz chemię bionieorganiczną. Jest niezbędna do zrozumienia katalizy, materiałoznawstwa i chemii środowiska. Układ okresowy to mapa chemii nieorganicznej, porządkująca pierwiastki według ich właściwości i reaktywności.

Związki nieorganiczne są stosowane w nawozach, pigmentach, katalizatorach, bateriach i lekach. Amoniak jest nawozem. Dwutlenek tytanu jest pigmentem. Platyna jest katalizatorem. Tlenek litu i kobaltu jest materiałem do produkcji baterii. Cisplatyna jest lekiem chemioterapeutycznym. Dziedzina ta jest różnorodna i ważna gospodarczo.