Wysyłając pieniądze z Niemiec do Hiszpanii, będziesz potrzebować numeru IBAN. Międzynarodowy Numer Rachunku Bankowego identyfikuje konto zagraniczne w standardowym formacie, który banki i systemy płatności mogą automatycznie przetwarzać. Zaczyna się od dwuliterowego kodu kraju, po którym następują dwie cyfry kontrolne, a następnie sekwencja znaków charakterystyczna dla danego kraju, identyfikująca bank i konto.

Długość numeru IBAN różni się w zależności od kraju. Niemiecki IBAN ma 22 znaki. Norweski – 15. Maltański – 31. Cyfry kontrolne pozwalają oprogramowaniu wychwycić błędy literowe przed wysłaniem płatności. Jest to istotne, ponieważ przelewy międzynarodowe są trudne do cofnięcia. Gdy pieniądze trafią na niewłaściwe konto, ich odzyskanie zależy od współpracy odbiorcy i zasad obowiązujących w lokalnym banku.

System IBAN powstał na podstawie porozumienia Europejskiego Komitetu Standardów Bankowych z 1997 roku i jest obecnie używany w ponad 80 krajach, głównie w Europie, na Bliskim Wschodzie oraz w niektórych częściach Afryki i Karaibów. Nie jest on używany w Stanach Zjednoczonych, Kanadzie ani Australii do płatności krajowych, choć kraje te mogą otrzymywać płatności w formacie IBAN z zagranicy.

IBAN to nie to samo, co kod SWIFT. Kod SWIFT identyfikuje bank. IBAN identyfikuje konkretne konto w tym banku. Przelewy międzynarodowe zazwyczaj wymagają obu.