Sadzonka to młode drzewo, które przeszło etap siewki, ale jeszcze nie dojrzało. Zazwyczaj definiuje się je jako drzewo w wieku od jednego do trzech lat, o średnicy pnia kilku centymetrów. Sadzonki są wysokie i cienkie, mają giętkie łodygi i mniejszą koronę niż dorosłe drzewa.

W leśnictwie i sadownictwie sadzonki stanowią krytyczny etap. Są narażone na żerowanie jeleni, mróz, suszę i konkurencję ze strony chwastów. Wiele z nich jest podwiązywanych lub umieszczanych w klatkach dla ochrony. Szkółki hodują je w rzędach, przesadzając i przycinając korzenie, aby zbudować silny system korzeniowy przed sprzedażą. Sadownicy kupują szczepione sadzonki konkretnej odmiany i podkładki, a następnie sadzą je w docelowym rozstawie.

Dlaczego scena jest ważna

• Najniższe wskaźniki przeżywalności występują w pierwszych dwóch latach
• Przycinanie na tym etapie kształtuje przyszłą formę
• Woda i zwalczanie chwastów decydują o tym, czy drzewo będzie się rozwijać
• Jelenie, króliki i norniki powodują duże straty

Dobrze wyrośnięte drzewko posadzone w odpowiednim miejscu przeżyje osobę, która je posadziła. To właśnie ten długi horyzont czasowy sprawia, że ​​leśnicy i sadownicy poświęcają tyle czasu na zapewnienie odpowiedniego wzrostu w pierwszych latach.