In veel religieuze tradities is het geven aan de armen geen vrijwillige liefdadigheid, maar een verplichte daad van toewijding. Aalmoezen zijn giften van geld, voedsel of goederen die als religieuze plicht worden aangeboden. Deze praktijk komt voor in het christendom, de islam, het jodendom, het boeddhisme, het hindoeïsme en andere geloofsovertuigingen.

De islamitische zakat is een geformaliseerde jaarlijkse verplichting die wordt berekend op basis van vermogen. Christelijke leerstellingen benadrukken het belang van zorg voor de hongerigen en naakten als dienst aan God. Boeddhistische dana bevordert vrijgevigheid en vermindert gehechtheid. De ontvanger wordt vaak gezien als iemand die de gever een spirituele kans biedt in plaats van slechts in een materiële behoefte te voorzien.

Aalmoezen geven kan spontaan gebeuren of via religieuze organisaties worden geïnstitutionaliseerd. Critici wijzen soms op het risico van afhankelijkheid of van het vervangen van rechtvaardigheid door giften. Beoefenaars antwoorden hierop dat de gewoonte om te geven karakter vormt en de gedeelde menselijke kwetsbaarheid erkent. In alle gevallen verbindt de daad materiële middelen met een spirituele intentie.

• Liefdadigheid verrichten als religieuze plicht.
• Te vinden in de belangrijkste wereldreligies
• Kan vrijwillig zijn of formeel verplicht.
• Bedoeld om zowel gever als ontvanger ten goede te komen.