Een geneesmiddel is een chemische stof. Een toedieningsvorm is wat je daadwerkelijk inneemt. Dezelfde werkzame stof kan worden toegediend als tablet, capsule, siroop, injectie, pleister of inhalator. De keuze heeft invloed op hoe snel het geneesmiddel werkt, waar het terechtkomt en hoe gemakkelijk het te gebruiken is. Het heeft ook invloed op de stabiliteit, de smaak en de kosten.

Tabletten zijn geperste poeders, soms omhuld om de smaak te maskeren of de afgifte te reguleren. Capsules bevatten poeder of vloeistof in een omhulsel. Siropen zijn gezoete vloeistoffen voor patiënten die geen pillen kunnen slikken. Injecties omzeilen de absorptie volledig en werken binnen enkele seconden. Pleisters geven medicatie via de huid af met een constante snelheid. Inhalatoren brengen medicatie rechtstreeks in de longen voor astma en COPD. Zetpillen worden rectaal of vaginaal ingebracht voor een lokaal of systemisch effect. Elke vorm heeft voor- en nadelen, en de keuze hangt af van het geneesmiddel, de patiënt en de aandoening.

Veelvoorkomende toedieningsvormen:

• Orale vaste stoffen. Tabletten, capsules, kauwtabletten.
• Orale vloeistoffen. Siropen, suspensies, oplossingen.
• Injecteerbare middelen. IV, IM, subcutaan.
• Topicals. Crèmes, zalven, gels, pleisters.
• Overige. Inhalatoren, zetpillen, oogdruppels, neussprays.

Sommige geneesmiddelen zijn in meerdere vormen verkrijgbaar. Morfine is bijvoorbeeld verkrijgbaar als tablet, vloeistof, injectie en zetpil, elk met een eigen werkingsduur en aanvangstijd.