Een strofe kan uit acht regels bestaan. Een octaaf is een strofe van acht regels, die vooral bekend is uit het eerste deel van het Petrarchaanse sonnet. In die vorm presenteert het octaaf doorgaans een situatie, vraag of probleem; het daaropvolgende sextet biedt een antwoord of oplossing. Het rijmschema van het Petrarchaanse octaaf is meestal abbaabba.

Octaven komen ook in andere dichtvormen voor. Sommige verhalende gedichten gebruiken bijvoorbeeld strofen van acht regels. De lengte is lang genoeg om een ​​idee of beeld te ontwikkelen, maar kort genoeg om de formele compactheid te behouden. Dichters kiezen voor de octaaf wanneer ze een inhoudelijke, maar toch compacte gedachte-eenheid willen overbrengen.

Een octaaf aandachtig lezen betekent zowel de interne structuur als de relatie met wat volgt opmerken. In een sonnet vindt de wending, of volta, vaak plaats bij de overgang van octaaf naar sextet. Zelfs buiten het sonnet kan de achtregelige strofe een gevoel van volledigheid of weloverwogen tempo creëren. De vorm herinnert ons eraan dat poëtische architectuur de manier waarop betekenis zich ontvouwt, vormgeeft.