Geluid gedraagt ​​zich anders in een kathedraal, een woonkamer en een open veld. Akoestiek is de wetenschap die deze verschillen verklaart. Het bestudeert hoe geluidsgolven zich voortplanten, weerkaatsen, absorberen en met elkaar interfereren in ruimtes en materialen.

Architecten en geluidstechnici passen akoestische principes toe bij het ontwerpen van concertzalen, opnamestudio's en zelfs gewone klaslokalen. Ze kiezen oppervlakken die overtollige nagalm absorberen of geluid gelijkmatig naar de luisteraars weerkaatsen. De vorm van een ruimte, de hoogte van het plafond en de materialen van de wanden beïnvloeden allemaal de helderheid en warmte van de akoestiek.

Muzikanten merken de akoestiek op zodra ze een podium betreden. Een droge ruimte vereist meer projectie; een zaal met een goede akoestiek kan zachte passages juist prachtig laten klinken. Inzicht in de wetenschap achter akoestiek helpt artiesten zich aan te passen en bouwers ruimtes te creëren waar muziek optimaal tot zijn recht komt.

Meetinstrumenten zoals microfoons en software kwantificeren nu wat vroeger alleen door het oor werd beoordeeld.