Spraakklanken worden onderverdeeld in klanken met een open luchtstroom en klanken met een vernauwing. Een medeklinker is een klank die wordt geproduceerd met een gedeeltelijke of volledige obstructie van de luchtstroom in het spraakkanaal.

Medeklinkers worden ingedeeld op basis van articulatieplaats, articulatiewijze en stemgeving. Plosieven, fricatieven, nasalen en liquidae illustreren verschillende articulatiewijzen. Talen selecteren verschillende inventarissen uit het brede scala dat mensen kunnen produceren.

Clusters, assimilatie en syllabebeperkingen bepalen de fonotactiek. Kinderen beheersen sommige medeklinkers later dan andere. Fonetische transcriptie is afhankelijk van precieze medeklinkersymbolen om contrasten vast te leggen die bij gewone spelling niet worden weergegeven.

• Spraakgeluid met belemmerde luchtstroom
• Beschreven door plaats, wijze en stemgebruik.
• De inventaris verschilt per taal.
• Centraal in fonotactiek en acquisitie