Het strafrecht rangschikt misdrijven naar ernst. Een misdrijf is een zware misdaad, die doorgaans bestraft wordt met een gevangenisstraf van meer dan een jaar of met de doodstraf in rechtsgebieden waar de doodstraf nog steeds geldt.

Traditionele voorbeelden zijn moord, beroving, grootschalige drugshandel en bepaalde vormen van fraude. Nawerkingen van een veroordeling voor een misdrijf zijn vaak het verlies van het recht om wapens te bezitten, uitsluiting van juryplicht en belemmeringen bij het vinden van werk en het verkrijgen van vergunningen. De procedures voor misdrijven omvatten doorgaans een strengere aanklacht en verbeterde verdedigingsrechten.

Wetgevers bepalen welke misdrijven als zware misdrijven worden aangemerkt en kunnen misdrijven in de loop der tijd herclassificeren. Het label 'zware misdrijf' heeft gevolgen voor beslissingen over borgtocht, strafmaat en de publieke perceptie. Het onderscheiden van zware misdrijven van lichte misdrijven blijft een fundamenteel principe van het strafrecht.

• Ernstig misdrijf met een mogelijke gevangenisstraf van meer dan een jaar.
• Brengt aanzienlijke nevengevolgen met zich mee.
• Onderworpen aan formele aanklacht- en procesprocedures
• Gedefinieerd door de wet in elk rechtsgebied.