Gelijktijdige jurisdictie betekent dat twee of meer rechtbanken bevoegd zijn om dezelfde zaak te behandelen. De eiser mag kiezen waar hij de zaak aanhangig maakt. Die keuze kan strategisch zijn. Zowel een federale rechtbank als een staatsrechtbank kunnen bevoegd zijn om over een geschil te oordelen, en de twee rechtbanken kunnen verschillen in snelheid, expertise en de samenstelling van de jury.

In het Amerikaanse rechtssysteem ontstaat gelijktijdige jurisdictie vaak wanneer een federale kwestie en een staatsrechtelijke vordering door elkaar lopen, of wanneer partijen uit verschillende staten komen en het betwiste bedrag een bepaalde drempel overschrijdt. Diversiteitsjurisdictie stelt een federale rechtbank in staat een vordering op basis van staatsrecht te behandelen als de partijen uit verschillende staten komen en het bedrag hoger is dan $75.000.

Waarom gelijktijdige jurisdictie van belang is

• Eisers kunnen op zoek gaan naar een gunstigere rechtbank.
• Verdachten kunnen een zaak soms naar de federale rechtbank overplaatsen.
• Federale rechtbanken hanteren vaak voorspelbaardere procedures.
• Staatsrechtbanken bieden mogelijk snellere processen of lokale expertise.
• Parallelle procedures bij twee rechtbanken kunnen een schikking bemoeilijken.

Gelijktijdige jurisdictie verschilt van exclusieve jurisdictie, waarbij slechts één rechtbank de zaak kan behandelen. Faillissements- en octrooizaken zijn bijvoorbeeld exclusief voor federale rechtbanken. Gelijktijdige jurisdictie creëert mogelijkheden, en mogelijkheden creëren strategie. Een bekwame advocaat denkt zorgvuldig na over waar de zaak moet worden ingediend, omdat die keuze het hele verloop van de zaak kan bepalen.