Het verleden blootleggen vereist soms het verzetten van aarde. Opgraving is het gecontroleerd uitgraven van een archeologische vindplaats om materiële resten bloot te leggen, te registreren en te interpreteren in hun stratigrafische context. Precisie is belangrijker dan snelheid.

Teams leggen rasters aan, verwijderen laag voor laag de grond en documenteren de positie van elk artefact en kenmerk. Fotografie, tekeningen en steeds vaker digitale registratie leggen informatie vast die anders verloren gaat tijdens het graven zelf. Specialistische analyses volgen in het laboratorium.

Opgravingen zijn inherent destructief; een locatie kan slechts één keer worden opgegraven. Ethisch handelen vereist daarom grondige publicatie en, waar mogelijk, het behoud van ongeschonden delen van de locatie. Betrokkenheid van de lokale gemeenschap en duidelijke onderzoeksvragen dragen bij aan de waarborging dat de verkregen kennis de ingreep rechtvaardigt.

• Systematisch opgraven van archeologische vindplaatsen
• Registreert zowel de context als de objecten.
• Vernietigend en daarom zorgvuldig gecontroleerd
• Gevolgd door analyse en publicatie.