De vorm van het landoppervlak kan gedetailleerd worden gemeten en in kaart gebracht. Topografie verwijst naar de ordening van natuurlijke en kunstmatige fysieke kenmerken van een gebied, met name het reliëf en de landvormen. Contourkaarten en digitale hoogtemodellen zijn de belangrijkste instrumenten voor het weergeven van topografie.

Topografische kenmerken bepalen afwateringspatronen, microklimaten, zichtbaarheid en de bouwkosten. Steile hellingen bevorderen erosie en aardverschuivingen; vlakke hellingen kunnen afwateringsproblemen opleveren. Militaire, technische en recreatieve activiteiten zijn allemaal afhankelijk van nauwkeurige topografische informatie.

Moderne teledetectie, waaronder LiDAR en radarinterferometrie, produceert topografische gegevens met een hoge resolutie over grote gebieden. Deze datasets ondersteunen overstromingsmodellering, het in kaart brengen van de gevoeligheid voor aardverschuivingen en landschapsvisualisatie. Het lezen van topografie blijft een fundamentele vaardigheid voor iedereen die met het fysieke landschap werkt.

• Indeling van oppervlaktekenmerken en hoogteverschillen
• Weergegeven door contourlijnen en hoogtemodellen.
• Regelt de afwatering, het klimaat en het landgebruik.
• In kaart gebracht door middel van veldmetingen en teledetectie.