Een miner beveiligt een proof-of-work blockchain door elektriciteit te verbruiken om geldige blokken te vinden. Het proces is eenvoudig te beschrijven: neem de blokheader, voeg een nonce toe, hash deze en controleer of het resultaat onder een bepaalde waarde ligt. Zo niet, verander dan de nonce en probeer het opnieuw. Doe dit miljarden keren per seconde en je vindt mogelijk een geldige hash. De eerste miner die slaagt, zendt het blok uit en incasseert de beloning.

Mijnbouw is een bedrijfstak. Miners kopen ASIC-machines, huren opslagruimte en onderhandelen over goedkope elektriciteit. De marges zijn klein. Een miner met hoge energiekosten wordt buitenspel gezet wanneer de prijs daalt of de moeilijkheidsgraad stijgt. De halvering van Bitcoin verlaagt de blokbeloning elke vier jaar, waardoor miners gedwongen worden efficiënter te werken of te stoppen. Miningpools stellen kleine miners in staat hun hash rate te combineren en de beloningen evenredig te delen. Een solo-miner met één ASIC vindt bijna nooit een block. Poolmining zorgt voor een gelijkmatiger inkomen en maakt deelname praktisch. Mijnbouw is geen passief inkomen. Het is een industriële activiteit met reële kapitaalkosten en reële risico's.

Mijnbouweconomie

• Blokbeloning — nieuwe munten plus transactiekosten
• De elektriciteitskosten vormen de belangrijkste doorlopende uitgave.
• Hash rate — hoeveel rekenkracht de miner bijdraagt
• Zwembadkosten — een percentage dat aan de zwembadbeheerder wordt betaald.

Mijnbouw concentreert zich rond goedkope energie. Dat is een economische realiteit, geen ontwerpfout. Het protocol maakt het niet uit wie er mijnt, alleen dat er iemand mijnt.