Een fork verandert de regels van een blockchain. Soms is de wijziging achterwaarts compatibel en kunnen oude nodes nog steeds nieuwe blokken verwerken. Dat is een soft fork. Soms verbreekt de wijziging de compatibiliteit en moeten alle nodes upgraden. Dat is een hard fork. Het onderscheid is belangrijk omdat voor een soft fork alleen een meerderheid van de miners de wijziging hoeft door te voeren. Voor een hard fork moet iedereen overstappen op de nieuwe regels, anders bestaat het risico dat de blockchain splitst.

Forks ontstaan ​​door upgrades, bugfixes en meningsverschillen. Toen de Ethereum-community in 2016 besloot de DAO-hack terug te draaien, splitste de blockchain zich. De ene groep accepteerde de rollback en ging verder als Ethereum. De andere groep verwierp deze en ging verder als Ethereum Classic. Beide blockchains bestaan ​​nog steeds. Bitcoin Cash splitste zich in 2017 af van Bitcoin vanwege beperkingen in de blokgrootte. De fork creëerde een nieuwe blockchain met andere regels en een aparte community. Een fork is niet inherent goed of slecht. Het is een governance-mechanisme. De blockchain die de meeste gebruikers, miners en ontwikkelaars aantrekt, wint meestal.

Vorktypen

• Soft fork — een regelwijziging die achterwaarts compatibel is.
• Hard fork — een ingrijpende wijziging die vereist dat alle knooppunten worden geüpgraded.
• Omstreden splitsing — gemeenschap splitst zich op, twee ketens ontstaan
• Probleemloze voorvork — soepele upgrade, geen kettingbreuk

Forks zijn de manier waarop blockchains evolueren. Ze zorgen er ook voor dat gemeenschappen uiteenvallen.