Hoe effectief zet een bedrijf zijn activiteiten om in winst? Winstgevendheidsratio's geven antwoord op die vraag. Bekende voorbeelden zijn de brutomarge, de operationele marge, de nettowinstmarge, het rendement op activa en het rendement op eigen vermogen. Elk van deze ratio's drukt de winst uit ten opzichte van de omzet, de activa of het eigen vermogen, waardoor vergelijkingen tussen bedrijven en over de tijd mogelijk zijn.

Hoge winstgevendheidsratio's duiden over het algemeen op prijszettingsvermogen, kostenbeheersing of efficiënt kapitaalgebruik. Lage ratio's kunnen wijzen op concurrentiedruk, operationele inefficiëntie of een weloverwogen investeringsfase. De normen binnen een sector lopen sterk uiteen; een supermarkt werkt met kleine marges, terwijl een softwarebedrijf veel hogere marges kan hebben.

Analisten en managers gebruiken winstgevendheidsratio's om de prestaties te analyseren, doelen te stellen en de impact van strategische beslissingen te evalueren. Omdat de ratio's zijn afgeleid van boekhoudkundige cijfers, zijn ze onderhevig aan dezelfde beperkingen en subjectieve beoordelingen als de onderliggende jaarrekeningen. Desondanks behoren ze nog steeds tot de meest onderzochte indicatoren voor de gezondheid van een onderneming.