Murarstwo ceglane to konstrukcja budowana poprzez układanie cegieł na zaprawie. Jest to jedna z najstarszych i wciąż najpowszechniejszych metod budowlanych. Cegła to prostokątny blok z wypalanej gliny, wytrzymały na ściskanie, trwały i modułowy. Murarz układa cegły w wiązaniu zwanym wiązaniem, rozprowadzając zaprawę między każdą warstwą. Wiązanie to rozkłada obciążenia i spaja ścianę. Najpopularniejsze są wiązania: biegnące, angielskie i flamandzkie. Każdy z nich charakteryzuje się innym wyglądem i właściwościami konstrukcyjnymi.

Mur ceglany może być konstrukcyjny lub licowy. Solidna ściana ceglana przenosi ciężar własny, a często również ciężar podłóg i dachu. Jest gruba, ciężka i wymaga fundamentu. Licówka ceglana to pojedyncza warstwa cegieł połączona z ramą konstrukcyjną, z pustką powietrzną i hydroizolacją. Cegła nie przenosi obciążenia budynku. Działa jak osłona przeciwdeszczowa. Większość nowoczesnych budynków ceglanych wykorzystuje licówkę.

Mur ceglany ma swoje zalety. Dobrze znosi upływ czasu. Dostępny jest w niezliczonej liczbie kolorów i faktur. Wymaga minimalnej konserwacji. Zapewnia masę termiczną i ognioodporność. Ma też swoje wady. Jest pracochłonny. Jest podatny na pękanie, gdy fundament się przesuwa. Absorbuje wodę, dlatego wymaga otworów odwadniających i obróbek blacharskich. W strefach sejsmicznych nieuzbrojone ściany ceglane są narażone na uszkodzenia. Ściana musi być zakotwiczona w szkielecie i wzmocniona w miejscach otworów. Dobrze zbudowany mur ceglany może przetrwać stulecia. Źle zbudowany może zawalić się w ciągu dekady.