Sinyal-gürültü oranı (SNR), sinyal gücünü arka plan gürültüsüyle karşılaştırır. Desibel cinsinden ölçülür. Yüksek bir SNR, temiz bir sinyal anlamına gelir. Düşük bir SNR ise sinyalin gürültüye gömüldüğü anlamına gelir. SNR, ne kadar verinin iletilebileceğini ve ne kadar güvenilir bir şekilde iletilebileceğini belirler. İletişimin temel bir sınırıdır.

SNR, sinyal gücünün gürültü gücüne bölünmesiyle hesaplanır. 10 oranı 10 dB'dir. 100 oranı 20 dB'dir. 1000 oranı 30 dB'dir. Her 3 dB'lik artış, güç oranını ikiye katlar. Shannon-Hartley teoremi, kapasitenin bant genişliği çarpı logaritma 1 artı SNR ile orantılı olduğunu söyler.

Pratikte SNR

• Wi-Fi: 20 ila 40 dB arası iyidir.
• Hücresel: 10 ila 20 dB arası kullanılabilir.
• Fiber optik: Tipik olarak 20 ila 30 dB arasındadır.
• Uydu: 10 ila 15 dB arası yaygındır.

Sinyal-gürültü oranı (SNR) mesafe, parazit ve ekipman kalitesinden etkilenir. Daha yakına giderek, paraziti azaltarak veya daha iyi antenler kullanarak SNR'yi iyileştirebilirsiniz. Ancak gürültüyü ortadan kaldıramazsınız. Termal gürültü temel bir sorundur. SNR bir üst sınırdır. Ancak belirli bir seviyeye kadar yaklaşabilirsiniz.