Stosunek sygnału do szumu (SNR) porównuje siłę sygnału z szumem tła. Jest mierzony w decybelach. Wysoki SNR oznacza czysty sygnał. Niski SNR oznacza, że ​​sygnał jest przytłumiony szumem. SNR określa, ile danych można przesłać i jak niezawodnie. Jest to fundamentalne ograniczenie komunikacji.

Współczynnik SNR oblicza się jako moc sygnału podzieloną przez moc szumu. Stosunek 10 wynosi 10 dB. Stosunek 100 wynosi 20 dB. Stosunek 1000 wynosi 30 dB. Każde zwiększenie o 3 dB podwaja stosunek mocy. Twierdzenie Shannona-Hartleya mówi, że pojemność jest proporcjonalna do szerokości pasma pomnożonej przez logarytm z jednego plus SNR.

SNR w praktyce

• Wi-Fi: 20 do 40 dB to dobry wynik
• Komórkowy: użyteczny jest zakres od 10 do 20 dB
• Światłowód: typowo 20 do 30 dB
• Satelita: typowe jest 10 do 15 dB

SNR zależy od odległości, zakłóceń i jakości sprzętu. Można go poprawić, zbliżając się, redukując zakłócenia lub stosując lepsze anteny. Nie da się jednak wyeliminować szumu. Szum termiczny ma fundamentalne znaczenie. SNR to pułap. Można się zbliżyć tylko do pewnego punktu.