Daha büyük bir binanın içinde, kendine ait mutfağı, banyosu ve oturma alanı bulunan bağımsız bir ünite yer alır. Bu üniteye apartman dairesi denir. Sakinler duvarları, koridorları ve genellikle çamaşırhane veya avlu gibi olanakları paylaşırlar.

Daireler stüdyo dairelerden çok odalı dairelere kadar çeşitlilik gösterir. Mülkiyet genellikle ev sahibi veya yatırım kuruluşunda kalır; kiracılar ise kira sözleşmesi imzalarlar. Bazı şehirlerde aynı fiziksel birim kat mülkiyetine dönüştürülüp ayrı ayrı satılabilir. Kira seviyeleri konum, durum ve yerel arzı yansıtır.

Bina yöneticileri bakım, kiracı seçimi ve kira tahsilatı gibi işlerle ilgilenir. Yatırımcılar için apartman daireleri kira geliri ve potansiyel değer artışı sağlar. Kiracılar için ise ev sahipliğinin sorumlulukları olmadan esneklik sunar. Gürültü, park yeri ve ortak sistemler yaygın dezavantajlardır.

İyi yönetilen bir apartman binası, dikey olarak üst üste dizilmiş küçük bir mahalle gibi hissettirebilir.