Hafıza teknikleri, genellikle canlı imgeler, düzenleme veya tanıdık yapılar kullanarak kodlama ve geri çağırmayı geliştiren bellek yardımcılarıdır. Rastgele bilgileri daha akılda kalıcı bir şeye dönüştürürler.

Klasik teknikler arasında, nesnelerin tanıdık bir rota boyunca hayal edildiği yer yöntemi ve nesnelerin önceden ezberlenmiş bir dizi işaretleyiciye bağlandığı işaretleyici-kelime sistemi yer alır. Kısaltmalar ve akrostişler listeleri tek kelime veya cümleye sıkıştırır. Kafiyeler ve şarkılar ritim ve melodinin gücünden yararlanır. Tıp öğrencileri, oyuncular ve rekabetçi ezberciler bu tür araçlara büyük ölçüde güvenirler.

Hafıza teknikleri, hatırlama ipuçları sağlayarak ve ayrıntılı kodlamayı teşvik ederek işe yarar. Görüntü veya yapı ne kadar belirgin ve etkileşimli olursa, yardımcı yöntem o kadar etkili olur. Hafızanın temel kapasitesini artırmaktan ziyade, var olan kapasitenin daha iyi kullanılmasını sağlarlar. Pratikle birlikte, hafıza bağlantılarının oluşturulması hızlı ve neredeyse otomatik hale gelir.

Malzemenin kendisi kuru veya düzensiz olduğunda, bir anımsatıcı, hafızanın tercih ettiği yapıyı sağlar.