Mnemotechnieken zijn geheugensteuntjes die het opslaan en ophalen van informatie verbeteren, vaak door gebruik te maken van levendige beelden, een logische structuur of bekende elementen. Ze zetten willekeurige informatie om in iets dat beter te onthouden is.

Klassieke technieken zijn onder andere de loci-methode, waarbij items worden voorgesteld langs een bekende route, en het sleutelwoordsysteem, waarbij items worden gekoppeld aan een vooraf onthouden set ijkpunten. Acroniemen en acrostieken comprimeren lijsten tot enkele woorden of zinnen. Rijmen en liedjes maken gebruik van de kracht van ritme en melodie. Geneeskundestudenten, acteurs en deelnemers aan geheugenwedstrijden maken veelvuldig gebruik van dergelijke technieken.

Mnemotechnieken werken door geheugensteuntjes te bieden en door uitgebreide codering te stimuleren. Hoe opvallender en interactiever het beeld of de structuur, hoe effectiever het hulpmiddel. Ze vergroten niet zozeer de onderliggende geheugencapaciteit, maar maken beter gebruik van de bestaande capaciteit. Met oefening wordt het creëren van geheugensteuntjes snel en bijna automatisch.

Wanneer het materiaal zelf droog of ongeordend is, biedt een geheugensteuntje de structuur die het geheugen nodig heeft.