Başkalarının onayladığı bir kararı engelleme yetkisine veto denir. Yasama süreçlerinde, yürütme vetosu, bir başkanın veya valinin yasama organı tarafından kabul edilen bir yasayı reddetmesine olanak tanır; bu genellikle nitelikli çoğunlukla geçersiz kılınma olasılığına tabidir.

Vetolar, yeniden değerlendirmeyi zorunlu kılar ve tavizler alınmasını sağlayabilir. Sadece veto tehdidi bile, yasa tasarısı yürütme organının masasına ulaşmadan önce içeriğini şekillendirir. Bazı sistemler ödenekler için kalem kalem veto hakkı sağlarken, diğerleri tüm tasarının kabul edilmesini veya reddedilmesini gerektirir. Uluslararası kuruluşlar, BM Güvenlik Konseyi'nde olduğu gibi, bazen daimi üyelere veto hakkı tanır.

Veto, güçler ayrılığı sistemlerinde klasik bir denetim mekanizmasıdır. Aşırı kullanımı çatışmaya yol açabilir; az kullanımı ise zayıflık izlenimi verebilir. Anayasa tasarımcıları, vetonun istikrar sağlayıcı faydalarını, azınlıkların gerekli eylemleri engelleme riskiyle karşılaştırırlar.

Tek bir imzanın verilmemesi, daha önceki tüm yasama engellerini aşan bir yasa tasarısının geçmesini engelleyebilir.