Prawo do zablokowania decyzji, którą inni zatwierdzili, to weto. W procesach legislacyjnych weto wykonawcze pozwala prezydentowi lub gubernatorowi odrzucić projekt ustawy uchwalony przez legislaturę, zazwyczaj z zastrzeżeniem możliwości odrzucenia go przez większość kwalifikowaną.

Weto wymusza ponowne rozpatrzenie sprawy i może wymusić ustępstwa. Sama groźba weta kształtuje treść ustawy, zanim trafi ona na biurko władzy wykonawczej. Niektóre systemy przewidują weta punktowe w przypadku przyznanych środków; inne wymagają akceptacji lub odrzucenia całego projektu ustawy. Organizacje międzynarodowe czasami przyznają prawo weta stałym członkom, jak na przykład Rada Bezpieczeństwa ONZ.

Weto to klasyczna forma kontroli w systemach rozdzielonych władz. Nadużywanie może prowadzić do konfrontacji; niedostateczne stosowanie może sugerować słabość. Projektanci konstytucji rozważają stabilizujące korzyści płynące z weta w zestawieniu z ryzykiem blokowania niezbędnych działań przez mniejszości.

Jeden wstrzymany podpis może zatrzymać projekt ustawy, który przetrwał wszystkie wcześniejsze przeszkody legislacyjne.