Belgesel fotoğrafçılığı, gerçek olayları ve insanları konu edinir. Bir hikaye anlatmayı, bir anı kaydetmeyi ve tanıklık etmeyi amaçlar. Sahnelenmiş değildir. Kurgu değildir. Günlük haberlerden genellikle daha derine inen bir gazetecilik biçimidir. Belgesel fotoğrafçılar, konularıyla haftalarca veya yıllarca vakit geçirerek güven inşa eder ve günlük yaşamın dokusunu yakalarlar. Bu geleneğe Jacob Riis, Dorothea Lange, Walker Evans ve Gordon Parks gibi isimler dahildir. Çalışmaları kamuoyunu ve kamu politikalarını şekillendirmiştir.

Belgesel fotoğrafçılığı nesnel değildir. Ne çekileceği, kadraja neyin dahil edileceği, neyin dışarıda bırakılacağı gibi her seçim bir yargıdır. En iyi belgesel fotoğrafçıları bakış açıları konusunda şeffaftır. Tarafsızmış gibi davranmazlar. Adil olmayı hedeflerler. Etik önemlidir. Rıza, gizlilik ve bir görüntünün içindeki insanlar üzerindeki potansiyel etkisi, çalışmanın bir parçasıdır. Belgesel fotoğrafçılığı dijital çağa uyum sağlamıştır. Bazı fotoğrafçılar video, bazıları multimedya, bazıları ise uzun metrajlı fotoğraf denemeleriyle çalışır. Özü aynı kalır: Olanı kaydedin ve bunu dürüstçe yapın.

Belgesel fotoğrafçılığın biçimleri

• Fotoğraf Gazeteciliği. Haberler ve güncel olaylar.
• Sosyal belgesel. Yoksulluk, eşitsizlik ve adalet konuları.
• Uzun metrajlı. Aylarca veya yıllarca süren derinlemesine projeler.
• Multimedya. Fotoğrafları ses ve video ile birleştirme.

Belgesel fotoğrafçılığı sadece görüntülerden ibaret değildir. Sorumlulukla ilgilidir. Fotoğrafçı, bir insanın hayatının bir parçasını ellerinde tutar.