Parkinson hastalığının klasik motor dörtlüsünü istirahat titremesi, kas sertliği, hareketlerde yavaşlama ve duruş dengesizliği oluşturur. Semptomlar öncelikle substantia nigra'daki dopamin üreten nöronların ilerleyici kaybından kaynaklanır ve bu da bazal gangliyonları kritik bir düzenleyici sinyalden mahrum bırakır.

Uyku bozukluğu, kabızlık, koku kaybı, depresyon ve daha sonra bilişsel gerileme gibi motor dışı belirtiler genellikle motor belirtilerden önce veya onlarla birlikte ortaya çıkar ve Lewy cisimcikleri olarak bilinen alfa-sinüklein agregatlarını içeren daha geniş bir patolojiyi yansıtır. Tanı, dopaminerjik ilaçlara verilen yanıt ve gerektiğinde dopamin sisteminin görüntülenmesiyle desteklenen klinik bir tanı olarak kalır.

Tedavi, fizik tedavi ve seçilmiş hastalarda derin beyin stimülasyonu ile birlikte dopaminin yerine konması veya taklit edilmesi üzerine odaklanmaktadır. Henüz hiçbir tedavi altta yatan nörodejenerasyonu durduramamaktadır. Erken biyobelirteçler, nöroprotektif stratejiler ve devre düzeyindeki müdahaleler üzerine araştırmalar hızla devam etmektedir.

• Nörodejeneratif hareket bozukluğu
• Nigral dopamin nöronlarının kaybından kaynaklanır.
• Motor ve motor dışı semptomlar
• Dopaminerjik terapi ve derin beyin stimülasyonu ile yönetildi.