Rusttremor, stijfheid, traagheid van beweging en houdingsinstabiliteit vormen de klassieke motorische tetrade van de ziekte van Parkinson. De symptomen ontstaan ​​voornamelijk door het progressieve verlies van dopamineproducerende neuronen in de substantia nigra, waardoor de basale ganglia een cruciaal modulerend signaal verliezen.

Niet-motorische symptomen – slaapstoornissen, constipatie, reukverlies, depressie en later cognitieve achteruitgang – gaan vaak vooraf aan of vergezellen de motorische symptomen en weerspiegelen een bredere pathologie, waaronder alfa-synucleïne-aggregaten die bekend staan ​​als Lewy-lichaampjes. De diagnose blijft klinisch, ondersteund door de respons op dopaminerge medicatie en, indien nodig, door beeldvorming van het dopaminesysteem.

De behandeling richt zich op het vervangen of nabootsen van dopamine, in combinatie met fysiotherapie en, bij geselecteerde patiënten, diepe hersenstimulatie. Er bestaat nog geen therapie die de onderliggende neurodegeneratie kan stoppen. Het onderzoek naar vroege biomarkers, neuroprotectieve strategieën en interventies op circuitniveau gaat in een snel tempo door.

• Neurodegeneratieve bewegingsstoornis
• Veroorzaakt door verlies van dopamine-neuronen in de substantia nigra.
• Motorische en niet-motorische symptomen
• Behandeling met dopaminerge therapie en diepe hersenstimulatie.