Legato, notaların akıcı ve birbirine bağlı bir şekilde, bir perdenin diğerine fark edilebilir bir kesinti olmadan geçmesi anlamına gelir. Bunun zıttı ise staccato'dur; bu durumda notalar kısaltılır ve birbirinden ayrılır.

Yaylı çalgılarda legato, notalar arasında geçiş yaparken yayın sürekli temasının korunmasıyla elde edilir. Üflemeli çalgıcılar, notaları sabit hava ve minimum dil kullanımıyla birbirine bağlarlar. Piyanistler, bir tuşun bırakılmasıyla bir sonraki tuşun vuruşunu üst üste getirirler. Şarkıcılar, tutarlı nefes desteği ve dikkatli sesli harf geçişleri kullanırlar.

Besteciler, legato'yu etkilenen notaların üzerine bir bağ işareti koyarak belirtirler. Bu işaret hem teknik bir yaklaşımı hem de kusursuz bir çizgi idealini ifade eder. Gerçek legato'ya ulaşmak, bağlantının bulanıklaşmaması veya ses seviyesinde dengesizleşmemesi için kontrol gerektirir.

• Akıcı, bağlantılı oyun tarzı
• Staccato'nun zıttı
• Notasyonda bağ işaretiyle belirtilmiştir.
• Notalar arasında sürekli bir ton gerektirir.