Karşılıksız vaatler genellikle icra edilemez. Karşılık, her bir tarafın diğer tarafın vaadi veya performansı karşılığında verdiği veya vaat ettiği değerdir ve bu da bir sözleşmeyi geleneksel ortak hukuk kurallarına göre bağlayıcı kılar.

Bu bir ödeme, bir eylem, bir feragat veya bir karşılık vaadi olabilir. Mahkemeler genellikle, yasal olarak yeterli bir şey üzerinde anlaşılmış olması koşuluyla, karşılığın yeterli olup olmadığını değerlendirmezler. Geçmişteki karşılıklar ve tamamen ahlaki yükümlülükler genellikle dikkate alınmaz.

Bazı modern kanunlar ve doktrinler, sınırlı yerlerdeki resmi mühürlü belgeler veya vaat esaslı estoppel gibi klasik karşılıklılık olmaksızın belirli vaatleri geçerli kılmaktadır. Bununla birlikte, günlük sözleşme oluşumunda, takas unsuru merkezi bir gereklilik olmaya devam etmektedir. Her iki tarafın ne verdiğinin açıkça belirlenmesi, daha sonra geçerlilik konusunda ortaya çıkabilecek anlaşmazlıkların önlenmesine yardımcı olur.

• Anlaşmaya varılmış, sözleşmeyi destekleyen değişim
• Eylem, hoşgörü veya söz olabilir.
• Yeterlilik genellikle yakından incelenmez.
• Hediyelerden veya geçmişteki menfaatlerden farklı