Hükümetler, kiliseler, işletmeler ve aileler kayıtlar biriktirir. Arşivler, kalıcı değerleri nedeniyle korunmuş, düzenlenmiş belge koleksiyonlarıdır. Bunlar arasında mektuplar, defterler, haritalar, fotoğraflar ve elektronik dosyalar yer alabilir.

Arşivciler, araştırmacıların bulup kullanabilmeleri için materyalleri değerlendirir, düzenler, tanımlar ve korur. Erişim kuralları, açıklık ile gizlilik ve güvenlik arasında bir denge kurar. Ulusal arşivler antlaşmaları ve nüfus sayımı verilerini; yerel arşivler ise sıradan yaşamları aydınlatan mahkeme kayıtlarını ve kişisel belgeleri muhafaza edebilir.

Dijital teknoloji, hem kayıtların hacmini hem de bunların paylaşılma yöntemlerini genişletti. Ancak kağıt, parşömen ve film hala iklim kontrolü ve dikkatli kullanım gerektiriyor. Tarihçiler birincil kanıtlar için arşivlere bağımlıdır; onlarsız geçmişin büyük bölümleri erişilemez kalırdı.

• Düzenlenmiş tarihi kayıt koleksiyonları
• Araştırma ve hesap verebilirlik amacıyla saklanmaktadır.
• Profesyonel arşivciler tarafından yönetilmektedir.
• Kağıt, görsel ve dijital materyalleri dahil edin.