Her çimlenebilir tohumun içinde, doğru koşulları bekleyen uy dormant bir embriyo bulunur. Çimlenme, bu tohumun suyu emmesi, uy dormant halini kırması ve fideye dönüşmeye başlaması sürecidir. Nem, sıcaklık ve oksijen başlıca tetikleyicilerdir; ışık gereksinimleri türlere göre değişir.

İlk gözle görülür işaret genellikle tohum kabuğundan çıkan embriyonik kök (radikül) olur. Kısa süre sonra sürgün yukarı doğru uzanır. Bazı tohumlar birkaç gün içinde çimlenirken, diğerleri haftalarca veya soğuk katmanlama dönemine ihtiyaç duyar. Taze tohumlar genellikle eski tohumlara göre daha güvenilir bir şekilde çimlenir.

Bahçıvanlar, tohumları doğru derinlikte ekerek, toprağı eşit derecede nemli tutarak ve uygun sıcaklık sağlayarak çimlenmeyi kontrol ederler. Şeffaf bir örtü veya çimlendirme kabı, ilk gerçek yapraklar çıkana kadar nemi korur. Fideler ortaya çıktıktan sonra, dışarıya dikilmeden önce ışığa ve dikkatli bir şekilde sertleştirme işlemine ihtiyaç duyarlar.

• Bir tohumun filizlenmeye başlama süreci
• Nem, sıcaklık ve oksijen gerektirir.
• İlk işaret kökün ortaya çıkmasıdır.
• Bitki türleri arasında büyük farklılıklar gösterir.