Yenilenebilir enerji üreticilerine şebekeye verdikleri elektrik için sabit bir fiyat ödeyen bir besleme tarifesi uygulanır. Bu oran genellikle projelerin uygulanabilirliğini sağlamak için piyasa fiyatının üzerindedir. Ödeme uzun bir süre, genellikle 15 ila 25 yıl boyunca garanti edilir. Riski azaltarak yatırımı çekmeyi amaçlayan bir politikadır.

Almanya, 2000 yılında modern besleme tarifesi uygulamasının öncülüğünü yaptı. Bu politika, güneş ve rüzgar enerjisinde bir patlamaya yol açtı. Benzer programlar İspanya, İtalya ve diğer birçok ülkede de uygulandı. Besleme tarifeleri, güneş panellerinin maliyetini neredeyse hiç kimsenin tahmin edemeyeceği kadar hızlı bir şekilde düşürdü. İlk yıllarda pahalıydılar ve şimdi olgunlaşmış pazarlarda büyük ölçüde aşamalı olarak kaldırıldılar.

Eleştirmenler, besleme tarifelerinin üreticilere fazla ödeme yapabileceğini ve tüketicilere yük getirebileceğini söylüyor. Destekçiler ise yatırımcıların ihtiyaç duyduğu istikrarı sağladığını savunuyor. Birçok yerde bunların yerini ihale sistemleri aldı; bu sistemler hükümetlerin bir kapasite hedefi belirlemesine ve en ucuz teklifleri satın almasına olanak tanıyor. Her iki yaklaşım da işe yarayabilir. Seçim, piyasa olgunluğuna ve politika hedeflerine bağlıdır.

Başlıca özellikler

• Yenilenebilir enerji için garantili fiyat
• Uzun vadeli sözleşme
• Öncelikli şebeke erişimi
• Maliyet vergi mükelleflerine yansıtıldı
• Genellikle açık artırmalarla değiştirilir