Gerçek dünyada böyle bir durum söz konusu değildir. Tam rekabet teorik bir ölçüttür; alıcı ve satıcı sayısının o kadar fazla olduğu bir piyasadır ki, hiç kimse fiyatı etkileyemez. Ürünler özdeştir. Bilgi mükemmeldir. Giriş ve çıkış serbesttir. Bu koşullar altında, firmalar uzun vadede sıfır ekonomik kar elde eder ve kaynaklar en yüksek değerli kullanım alanlarına akar.

Bu model, tam olarak uç bir örnek olduğu için kullanışlıdır. Rekabetin yoğun olduğu durumlarda neler olduğunu gösterir. Firmalar mümkün olan en düşük maliyetle üretim yapmak zorundadır, aksi takdirde iflas ederler. Piyasa fiyatından daha yüksek fiyat talep edemezler. Tüketiciler en iyi fırsatı elde ederler. Markalaşma, patentler veya düzenlemelerden kaynaklanan bu koşullardan herhangi bir sapma, bir dereceye kadar piyasa gücü yaratır ve piyasayı idealden uzaklaştırır.

Tarım ürünleri buna en yakın örnektir. Bir buğday çiftçisi piyasa fiyatından daha yüksek fiyat talep edemez çünkü alıcılar başka yerlere gidebilir. Ancak burada bile, devlet sübvansiyonları ve ticaret engelleri tabloyu çarpıtıyor. Mükemmel rekabetin gerçek değeri bir ölçüt olarak işlev görmesidir. Ekonomistlere bir piyasanın rekabetçi idealden ne kadar uzaklaştığını ve bu uzaklaşmanın düzeltilmeye değer olup olmadığını gösterir.

Varsayımlar

• Birçok alıcı ve satıcı
• Özdeş ürünler
• Mükemmel bilgi
• Giriş ve çıkış ücretsiz.
• Hükümet müdahalesi yok.