Het bestaat niet in de echte wereld. Perfecte concurrentie is een theoretische maatstaf, een markt met zoveel kopers en verkopers dat niemand de prijs kan beïnvloeden. Producten zijn identiek. Informatie is perfect. Toetreding en uittreding zijn vrij. Onder deze omstandigheden behalen bedrijven op de lange termijn geen economische winst en stromen middelen naar de meest waardevolle toepassingen.

Het model is juist nuttig omdat het extreem is. Het laat zien wat er gebeurt als de concurrentie intens is. Bedrijven moeten tegen de laagst mogelijke kosten produceren, anders gaan ze failliet. Ze kunnen niet meer vragen dan de marktprijs. Consumenten krijgen de beste deal. Elke afwijking van deze voorwaarden, of het nu gaat om merknamen, patenten of regelgeving, creëert een zekere mate van marktmacht en brengt de markt verder weg van het ideaal.

Landbouwproducten komen het dichtst in de buurt. Een graanboer kan niet meer vragen dan de marktprijs, omdat kopers elders hun graan kunnen kopen. Maar zelfs hier vertekenen overheidssubsidies en handelsbelemmeringen het beeld. De werkelijke waarde van perfecte concurrentie ligt in de functie als maatstaf. Het laat economen zien in hoeverre een markt is afgeweken van het concurrentie-ideaal en of het de moeite waard is om die afwijking te corrigeren.

Aannames

• Veel kopers en verkopers
• Identieke producten
• Perfecte informatie
• Gratis toegang en uitgang.
• Geen overheidsingrijpen