W realnym świecie to nie istnieje. Konkurencja doskonała to teoretyczny punkt odniesienia, rynek z tak dużą liczbą kupujących i sprzedających, że nikt nie ma wpływu na cenę. Produkty są identyczne. Informacja jest doskonała. Wejście i wyjście są swobodne. W takich warunkach firmy nie osiągają w dłuższej perspektywie zysku ekonomicznego, a zasoby spływają do najbardziej wartościowych zastosowań.

Model jest użyteczny właśnie dlatego, że jest ekstremalny. Pokazuje, co się dzieje, gdy konkurencja jest zacięta. Firmy muszą produkować po najniższych możliwych kosztach, albo zbankrutować. Nie mogą żądać więcej niż cena rynkowa. Konsumenci otrzymują najlepszą ofertę. Każde odstępstwo od tych warunków, czy to ze względu na markę, patenty, czy regulacje, tworzy pewien stopień siły rynkowej i oddala rynek od ideału.

Najbliżej są produkty rolne. Rolnik uprawiający pszenicę nie może żądać ceny wyższej niż rynkowa, ponieważ kupujący mogą pójść gdzie indziej. Ale nawet w tym przypadku dotacje rządowe i bariery handlowe zniekształcają obraz. Prawdziwą wartością konkurencji doskonałej jest jej rola jako kryterium. Informuje ona ekonomistów, jak bardzo rynek odbiegł od ideału konkurencji i czy warto to odchylenie korygować.

Założenia

• Wielu kupujących i sprzedających
• Identyczne produkty
• Doskonała informacja
• Bezpłatny wstęp i wyjście
• Brak interwencji rządu