Charles Darwin ve Alfred Russel Wallace, doğal seçilimi 1858'de tanımladılar. Fikir basit: Bir popülasyondaki bireyler farklılık gösterir. Bazı varyasyonlar, hayatta kalmalarına ve üremelerine diğerlerinden daha fazla yardımcı olur. Bu bireyler, özelliklerini daha fazla yavruya aktarır. Nesiller boyunca, faydalı özellikler daha yaygın hale gelir. Bu süreç rastgele değildir. Mutasyon rastgele varyasyon yaratır, ancak seçilim, belirli bir ortamda işe yarayan her şeyi destekleyen bir filtredir.

Doğal seçilim çeşitli biçimlerde gerçekleşir. Yönlü seçilim, bir özelliği tek bir yöne doğru iter; örneğin kuraklık sırasında daha büyük gaga boyutu gibi. Dengeleyici seçilim, ortalamayı destekler ve uç noktaları ortadan kaldırır; örneğin insan doğum ağırlığı gibi. Bozucu seçilim, her iki uç noktayı da ortadakine tercih eder ve bu da bir popülasyonu bölebilir. Cinsel seçilim ise özel bir durumdur ve eş seçimi veya eşler için rekabet tarafından yönlendirilir. Tavus kuşu kuyrukları ve geyik boynuzları, hayatta kalmayı zorlaştırsalar bile, cinsel seçilim yoluyla evrimleşmiştir.

Doğal seçilim için gerekenler

• Bir popülasyon içindeki özelliklerdeki varyasyon.
• Kalıtım: Özelliklerin nesilden nesile aktarılması gerekir.
• Farklı hayatta kalma veya üreme oranları.
• Zaman: Değişim nesiller boyunca birikir.

Doğal seçilim önceden plan yapmaz. Mevcut koşullara yanıt verir. Bir dönemde faydalı olan bir özellik, çevre değiştiğinde dezavantaj haline gelebilir.