Estetik, bir tasarımı hoş kılan görsel ve duyusal nitelikleri tanımlar. Dekorasyon değildir. Bir şeyin nasıl göründüğü ve hissettirdiği ve bunun onu kullanan kişiyi nasıl etkilediğidir. İyi tasarlanmış bir sandalye sadece rahat değildir. Oranları, malzemesi, yüzeyi, hepsi deneyime katkıda bulunur. Kötü tasarlanmış bir sandalye işlevsel olabilir ancak yanlış hissettirebilir. Estetik ve işlevsellik zıt kavramlar değildir. Ortaktırlar.

Estetik çalışmaları felsefeye kadar uzanır. Neden belirli oranlar doğru hissettirir? Neden bazı renk kombinasyonları sakinleştirirken diğerleri rahatsız eder? Altın oran, simetri, ritim ve kontrastın hepsi rol oynar. Ancak zevkler kültürler ve bireyler arasında farklılık gösterir. Bir kitlenin zarif bulduğu şeyi, bir diğeri soğuk bulabilir. Bir neslin modern bulduğu şeyi, bir diğeri modası geçmiş bulabilir. Tasarımcılar bu gerilimlerle çalışırlar. Trendleri incelerler ancak onlara esir olmazlar. Varsayımlarını gerçek kullanıcılarla test ederler. Müşterinin tercihlerini kitlenin ihtiyaçlarıyla dengelerler. Estetik özneldir, ancak keyfi değildir. İnsanların güzel bulduğu şeylerde kalıplar vardır. Bu kalıpları anlamak, zanaatın bir parçasıdır. Onları ne zaman kıracağını bilmek de öyle.

Görsel estetiğin unsurları

• Denge — görsel ağırlığın dağılımı
• Oran — boyutlar arasındaki ilişki
• Ritim — tekrar ve çeşitlilik
• Zıtlık — ilgi uyandıran farklılık
• Doku — gerçek veya dolaylı yüzey kalitesi

Estetik, şeyleri güzel göstermekle ilgili değildir. Şeylerin doğru hissettirmesiyle ilgilidir. Hissetmek önemlidir.