Bir çekim, kurgudan önce bir sahnenin tek ve kesintisiz kaydıdır. Yönetmen "aksiyon" dediğinde kamera kayda başlar. Yönetmen "kes" dediğinde çekim biter. Tek bir sahne birçok çekim gerektirebilir. İlk çekimde teknik bir sorun olabilir. İkincisinde oyunculuk sorunu olabilir. Üçüncüsü mükemmel olabilir. Yönetmen en iyi çekimi seçer. Kurgucu, çekimleri bir araya getirerek nihai filmi oluşturur. Çekim, filmin ham maddesidir.

Çekimler referans olması için numaralandırılır. 1. Çekim, 2. Çekim, 3. Çekim. Senaryo sorumlusu çekimleri takip eder ve hangilerinin iyi olduğunu not eder. Yönetmen güvenlik, kapsam veya farklı bir yorum için başka bir çekim isteyebilir. Oyuncular performanslarını değiştirebilir. Kamera açısını değiştirebilir. Işıklandırma ayarlanabilir. Her çekim yeni bir denemedir. En iyi çekim her zaman sonuncusu değildir. Bazen ilk çekim, sonraki çekimlerde eksik olan bir spontanlığı yakalar. Bazen onuncu çekim her şeyin tıkır tıkır işlediği çekim olur.

Çekim, zamanın bir anıdır. Bir daha asla tekrarlanmayacak bir performanstır. Kamera onu yakalar. Kurgucu onu kullanır. İzleyici onu görür. Çekim, performansın birimidir. Oyuncunun işidir. Yönetmenin seçimidir. Kurgucunun malzemesidir. Çekim, filmin ham gerçeğidir. O gün olanlardır. Gerisi kurgudur.